Gerçek Sevginin Ölçüsü: İtaat ve Bağlılık
Mehmet Nezir Gül, Rabiatü'l-Adeviye'nin şu anlamlı dizelerini hatırlatıyor: "Allah’a karşı itaatsizlik edersin ve bu hâlde O’nu sevdiğini söylersin. Yemin ederim bu şaşılacak bir durum… Sevgin gerçekse O’na itaat edersin. Çünkü seven, itaat eder sevdiğine…" Bu sözler, İslam inancının temel bir gerçeğini yansıtıyor: Gerçek sevgi, itaatle kendini gösterir.
İslam'da Sevgi ve İtaat İlişkisi
Yüce Rabbimiz, bizleri en iyi bilen ve neyin hayırlı neyin şer olduğunu sonsuz ilmiyle takdir edendir. O, uymamız gereken kuralları açık ve anlaşılır bir şekilde belirlemiştir. Kolaylık dini olan İslam'ın esaslarına tabi olmak, mazereti olanları muaf tutan bir anlayışla huzur ve saadet sunmaktadır.
Müslüman, hayatının her safhasını Allah'ın rızası doğrultusunda yaşamalıdır. Her hareketi, sevginin bir göstergesi ve ibadet niteliği taşımalıdır. Formel ve enformel ibadetler, Allah'ın hoşnutluğunu kazanma çabası, müminleri yüksek derecelere ulaştırmaktadır. İbadetsiz geçen zaman, kayıp bir zaman olarak görülmeli ve kulluk, büyük bir şevkle yerine getirilmelidir.
Fıtrat ve Tevhid Üzere Yaşamak
Bu hakikat, ilk insandan beri fıtratımızda mevcuttur ve kıyamete kadar tevhid üzere devam edecektir. Kur'an-ı Kerim'de belirtildiği gibi: "(Resûlüm!) Sen yüzünü hanîf olarak dine, Allah insanları hangi fıtrat üzere yaratmış ise ona çevir. Allah’ın yaratışında değişme yoktur. İşte dosdoğru din budur; fakat insanların çoğu bilmezler." (Rûm, 30/30).
Allah'ı seven bir kul, özü sözü bir olmaya çalışır. Hiçbir niyet ve amel, O'nun bilgisi dışında kalmaz ve asla karşılıksız kalmaz. En büyük ihanet, Allah'ın emirlerine aykırı davranmaktır. O'nun verdiği sonsuz nimetlere karşılık bizden istedikleri çok azdır ve bunlar tamamen bizim hayrımızadır.
Müslümanın Sorumlulukları ve Davranışları
Bir Müslüman, Allah'ı sevdiğini söylerken şu davranışlardan kaçınmalıdır:
- Açıktan haram olan eylemleri gerçekleştirmemeli, böyle davranışları pervasızca yapmamalıdır.
- Kul ve kamu hakkı yememeli, insanları rencide edip şahsiyetlerini ezmemelidir.
- Kibir deryasında yüzmemeli, Allah'ın kitabına karşı sorumluluklarını ihmal etmemelidir.
- Çocuklarının dini ve ahlaki eğitimlerini ihmal ederek fıtrî güzelliklerini bozmamalıdır.
- Allah'a, O'nun yasalarına ve peygamberlerine saygısızlık yapmamalıdır.
Gerçekten Allah'ı seven bir Müslüman, sevgisini eylemleriyle kanıtlar. Yanlış yaptığında hemen hatasından dönerek arınma yolunu seçer. Unutulmamalıdır ki son pişmanlık fayda vermez: "…Eyvah bize! Keşke Allah’a itaat etseydik, Peygamber’e de itaat etseydik!" (Ahzâb, 33/66).
İbadet ve Yakınlaşma Yolları
Bir hadis-i kudside şöyle buyrulur: "Kulum, farz ibadetlerden daha sevimli bir şeyle bana yaklaşamaz. Nafile ibadetlerle de bana yaklaşmaya devam eder. Sonuçta ben onu severim. Sevince de onun işiten kulağı, gören gözü, tutan eli, yürüyen ayağı olurum. Benden istediğinde ona veririm. Bana sığındığında onu korurum." (Buhârî, Rikâk, 38).
Abdulvahid b. Zeyd'in bir abid ile yaptığı konuşmada, yalnızlığın ibadetin başı olduğu ve insanlara minnet etmemenin rahatlığı vurgulanır. Kul, sevgisi saflaştığı ve ameli ihlaslı olduğu zaman Allah ile buluşmanın tadına varır. Sevginin saflaşması, tüm gayretlerin Allah'a itaat yolunda birleşmesiyle mümkündür.
Sonuç: Söz ve Eylem Uyumu
Şu dört durum, Müslümanın samimiyetini test eder:
- Allah'ı sevdiğini iddia edip O'nun emirlerine itaat etmemek ve rıza göstermemek yalandır.
- Allah Resulü'nü sevdiğini iddia edip sünnetini uygulamamak yalandır.
- Cennet istediğini iddia edip ibadet etmemek yalandır.
- Cehennem ateşinden korktuğunu iddia edip günahları terk etmemek yalandır.
Kur'an-ı Kerim'de belirtildiği gibi: "Ben cinleri ve insanları, ancak bana kulluk (ibadet, itaat) etsinler diye yarattım." (Zariyât, 51/56) ve "Sana ölüm gelinceye kadar Rabbine ibadet et." (Hicr, 15/99). Gerçek Müslüman, hayatını bu ilkeler doğrultusunda yaşayarak sevgisini itaatle kanıtlamalıdır.
