Aşkın kör olduğu sık sık söylenir. Oysa bilim bu romantik cümleyi biraz düzeltmemiz gerektiğini söylüyor. 2025 yılında Marta Kowal ve Adam Bode tarafından yürütülen bir araştırma, 'İnsanlar aşıkken partnerlerinin kusurlarını görmezden mi gelir, yoksa gerçekten görmez mi?' sorusuna yanıt verdi.
Araştırmanın Detayları
Araştırmada 844 kişiyle çalışıldı. Katılımcıların bir kısmından partnerlerinin kusurlarını detaylı şekilde yazmaları istendi. Diğer grup ise hiçbir ek görev yapmadan sürece devam etti. Ardından her iki grubun da ilişkilerindeki yakınlık, tutku ve bağlılık düzeyleri ölçüldü.
Çarpıcı Sonuç
Sonuç çarpıcıydı. Partnerinin kusurlarını aktif olarak düşünen ve yazan kişilerde bile, aşkın temel bileşenleri olan yakınlık, tutku ve bağlılıkta anlamlı bir düşüş görülmedi. Yani mesele 'Görmüyorum' değildi. Mesele şuydu: 'Görüyorum ama bu sevgimi azaltmıyor!'
Bu bulgular, Mevlana'nın yüzyıllar önce dile getirdiği 'aşkın kusur örtme marifeti'ni bilimsel olarak doğruluyor. İnsan sevdiği kişinin kusurlarını görür ancak bilinçli ya da bilinçsiz bir şekilde bu farkındalık sevgisini azaltmaz. Burada önemli olan şey hangi kusurları 'örtüp' hangi kusurları örtmediğimiz ve sınır ihlallerine izin verip vermemiz. Unutmayın ki sınırların ihlal olduğu bir sevgi uzun ömürlü olamaz.
