Cemal Süreya, Türk şiirinde modernist bir akım olan İkinci Yeni hareketinin öncü şairlerindendir. 1990 yılında yaşamını yitiren usta şairin sözleri ve aşk şiirleri, ölümünün üzerinden yıllar geçmesine rağmen hala büyük bir ilgiyle okunmakta ve paylaşılmaktadır. Üvercinka, Beni Öp Sonra Doğur Beni, Sevda Sözleri, Güz Bitiği ve Sıcak Nal gibi önemli şiir kitaplarına imza atan Cemal Süreya'nın dizeleri, sosyal medyada sık sık alıntılanmaktadır. Ancak, birçok şairde olduğu gibi, ona ait olmayan şiirler ve sözler de zamanla kendisine mal edilebilmektedir. Bu nedenle, edebiyatımıza damga vuran bu büyük şairin gerçek kaleminden çıkan eserleri derlemek önem taşımaktadır. İşte, Cemal Süreya'nın en güzel, duygusal ve anlamlı aşk şiirleri, sözleri ve alıntıları.
Cemal Süreya Kimdir?
Asıl adı Cemalettin Seber olan Cemal Süreya, 1931 yılında Erzincan'da dünyaya gelmiştir. Ankara Üniversitesi Siyasal Bilgiler Fakültesi Maliye ve İktisat Bölümü'nü bitiren sanatçı, mezuniyetinin ardından devlet kademelerinde çeşitli görevler üstlenmiş ve 1982 yılında maliye müfettişliğinden emekli olmuştur. Çok sayıda dergi çıkaran, yayınevlerinde danışmanlık, ansiklopedilerde redaktörlük ve çevirmenlik yapan Süreya'nın ilk şiiri, 8 Ocak 1958'de Mülkiye dergisinde yayımlanmıştır. Birçok dergi ve gazetede yazıları yayınlanan usta edebiyatçı, 9 Ocak 1990'da İstanbul'da hayata veda etmiştir.
Cemal Süreya Sözleri
- Konuşmuyor, anlatmıyor diye hissetmiyor sanmayın. Kimisi içine atar çığlıklarını.
- Özlemek, ölmekten sadece iki harf fazla be çocuk.
- Hiç kimseyi, rüyanda görecek kadar sevme. Çünkü o zaman uyusan da geçmez.
- Öyle büyümüş ki içimizdeki yalnızlık. Sevilmeyi beklerken, beklemeyi sevmişiz.
- Sesinde ne var biliyor musun? Söyleyemediğin sözcükler var.
- Oyuncağın kırıldı diye üzülme çocuk. Büyüyünce kalbin paramparça olacak.
- Annesinden dayak yediği halde, yine 'anne' diye ağlayan bir çocuktur aşk.
- Düşenin dostu olmaz derler kimileri. Sanki ayakta olanın dostu çokmuş gibi.
- Gölgene bak, beni anlamak istiyorsan; O kadar yakın, ama sana asla dokunamayan.
- Madem sevmiyorsun o zaman sahip çık gözlerine! Dönüp dolaşıp değmesinler gözlerime.
- Öylesine sevdim ki seni, öylesine sensin ki! Kuşlar gibi cıvıldar, tattırdığın acılar.
- Baktım gülüşünden güzel şiir olur, ben de sevdim gitti.
- Yüreğine giden bir bilet kes, cam kenarı değil can kenarı olsun.
- Biz kırıldık daha da kırılırız. Kimse dokunamaz bizim suçsuzluğumuza.
- Bir gün ayrıldık ve sevilmekten eskimiş bir renk gibi hissettim kendimi.
- Aklıma bile gelmiyorsun artık, o kadar kalbimdesin ki!
- Aşklarda bakım istiyor, öğrenemedin gitti.
- Umut belki de gelecek sayfadadır. Kapatma kitabı.
- Sen bakma bu kadar hüzünlü şeyler yazdığıma, ben çok gülerim ve gülerken yalan olduğunu kimse anlamaz.
- Her gece onu düşünmekten saatim ilerlemek oldu. Kim sorsa saat kaç diye, cevabım hep aynı… O'na doğru…
Cemal Süreya Şiirleri
Sevgilim Bir Günün
Sevgilim, bir günün ortası şimdi
Taşıtlar hızla gelip geçiyor, her yer kalabalık,
Ben seni düşünüyorum bir bodrum kahvesinde
Uzat bana uzat ellerini
İzinli askerler görüyorum, kırıtarak yürüyen işçi kızlar
İstanbul her günkü yaşantısı içinde, uğultulu,
Güvercinler güneşten bir sessizliği biriktiriyor
Ben seni düşünüyorum seni
Hani tıpkı o ilk günlerdeki gibi
Kalbim diyorum kalbim
Daha dün tezgahtan çıkmış bir su sayacı gibi
Aşkı anılar besliyor düşler kadar
Bu yüzden diyorum ki aşk eskidikçe aşktır
Sevgi eskidikçe sevgi.
Günümüz ekmeğimiz, türkümüz
Çoluğumuz çocuğumuz
Binalar yan yana yükselip gidiyor
Vapurların ağzı köpük içinde
Uzaklarda ne kapılar açılıyor
Trenin biri bir istasyona varıyor
Ordan çıkıyor biri.
Her şey biliyor her şey
Sen biliyor musun bakalım
Seni nice sevdiğimi?
Üstüne titrediğimi?
Geldiğimi? Gittiğimi
Hadi!
Aşk
Şimdi sen kalkıp gidiyorsun, git.
Gözlerin durur mu onlar da gidiyorlar, gitsinler.
Oysa ben senin gözlerinsiz edemem bilirsin
Oysa Allah bilir bugün iyi uyanmıştık
Sevgiyeydi ilk açılışı gözlerimizin sırf onaydı
Bir kuş konmuş parmaklarıma uzun uzun ötmüştü
Bir sevişmek gelmiş bir daha gitmemişti
Yoktu dünlerde evvelsi günlerdeki yoksulluğumuz
Sanki hiç olmamıştı
Oysa kalbim işte şuracıkta çarpıyordu
Şurda senin gözlerindeki bakımsız mavi, güzel laflı İstanbullar
Şurda da etin çoğalıyordu dokundukça lafların dünyaların
Öyle düzeltici öyle yerine getiriciydi sevmek ki
Karaköy köprüsüne yağmur yağarken
Bıraksalar gökyüzü kendini ikiye bölecekti
Çünkü iki kişidik
Oysa bir bardak su yetiyordu saçlarını ıslatmaya
Bir dilim ekmeğin bir iki zeytinin başınaydı doymamız
Seni bir kere öpsem ikinin hatırı kalıyordu
İki kere öpeyim desem üçün boynu bükük
Yüzünün bitip vücudunun başladığı yerde
Memelerin vardı memelerin kahramandı sonra
Sonrası iyilik güzellik.
Yazmam Daha Aşk Şiiri
Oydu bir bakışta tanıdım onu
Kuşlar bakımından uçarı
Çocuk tutumuyla beklenmedik
Uzatmış ay aydınlık karanlığıma
Nerden uzatmışsa tenha boynunu
Dünyanın en güzel kadını oydu
Saçlarını tarasa baştan başa rumeli
Otursa ama hiç oturmaz ki
Kan kadını rüzgardı atların
Hep andım ne yaşanır olduğunu
En çok neresi mi ağzıydı elbet
Bütün duyarlıklara ayarlı
Öpüşlerin türlüsünden elhamra
Sınırsız denizinde çarşafların
Bir gider bir gelirdi işlek ağzı
Ah şimdi benim gözlerim
Bir ağlamaktı tutturmuş gidiyor
Bir kadın gömleği üstümde
Günün maviliği ondan
Gecenin horozu ondan
Bir Çiçek
Bir çiçek duruyordu, orda, bir yerde,
Bir yanlışı düzeltircesine açmış;
Gelmiş ta ağzımın kenarında
Konuşur durur.
Bir gemi bembeyaz teniyle açıklarda,
Güverteleri uçtan uca orman;
Aldım çiçeğimi şurama bastım,
Bastım ki yalnızlığımmış.
Bir başına arşınlıyor bir adam mavi treni
Keşke yalnız bunun için sevseydim seni.
Gül
Gülün tam ortasında ağlıyorum
Her akşam sokak ortasında öldükçe
Önümü arkamı bilmiyorum
Azaldığını duyup duyup karanlıkta
Beni ayakta tutan gözlerinin
Ellerini alıyorum sabah kadar seviyorum
Ellerin beyaz tekrar beyaz tekrar beyaz
İstasyonda tren oluyor biraz
Ben bazan istasyonu bulamayan bir adamım
Gülü alıyorum yüzüme sürüyorum
Her nasılsa sokağa düşmüş
Kolumu kanadımı kırıyorum
Bir kan oluyor bir kıyamet bir çalgı
Ve zurnanın ucunda yepyeni bir çingene
