İlişkilerde en zor olan şey, sevgiyi her gün davranışlarla yaşatabilmektir. Hayatımızda stres her zaman olacak, ancak önemli olan sevdiğiniz insanı bu stresin ortasında yalnız bırakmamaktır. Gerçek sevgi, karşılıklı çaba ve özen göstermekten geçer.
Aşk ve Sevgi Arasındaki Fark
Önce şunu netleştirelim: Aşık olmak başka şeydir, sevmek başka şeydir. Aşık olduğunuzda kalp hızlı çarpar, her şey güzel görünür ve partneriniz kusursuzdur. Bu heyecan hali genellikle ilk aylar sürer. Sonra o coşku yavaş yavaş diner. Geriye ne kalır? İşte asıl sevgi burada başlar. Sevgi, her gün "Bu ilişki için ne yapabilirim?" diye düşünmek ve çaba sarf etmektir.
"Seni seviyorum" demek çok kolaydır, ağzımızdan dökülüverir. Ama o sözü her gün davranışlarla doldurmak zordur. Çaba göstermeyen kişi genellikle ilk heyecanı sevgi sanır. Heyecan geçince "Artık aynı his yok" diye düşünür. Oysa sevgi heyecan değildir; sevgi kararlılıktır, özen göstermektir, partnerinizin iyi hissetmesi için küçük fedakarlıklar yapmaktır.
Bir çiçek düşünün: "Seni seviyorum" deyip sulamazsanız solar. İlişki de öyledir. Her gün az da olsa su vermek, yani çaba göstermek gerekir. Sulamayan kişi "Ben seni seviyorum ya" der ama çiçek kurumaya devam eder. Biz de o kurumuş çiçeği izleyen taraf oluruz ve "Neden sulamıyorsun?" diye sorarız.
İletişim ve Anlayış Farklılıkları
Genelde erkekler "Ben çalışıyorum, para getiriyorum, bu yeter" diye düşünür. Kadınlar ise "Para yetmiyor, beni dinle, yanımda ol, derdimi paylaş" der. Bu fark iletişim sorununa yol açar. Erkek sorun çıktığında hemen çözüm üretmek ister: "Ağlama, şöyle yapalım." Kadın bazen sadece dinlenmek ister. "Anlıyorum seni" demek ister. Dinlenmeden çözüm sunulunca "Beni anlamıyorsun" hissi doğar. Erkek de "Ne istiyorsun benden?" diye bunalır. Aslında ikisi de aynı şeyi ister: Değer görmek. Ama bunu farklı yollarla gösterirler.
Çaba gösteren kişi, partnerinin istediği şekilde göstermeyi öğrenir. Öğrenmeyen "Ben böyleyim" deyip işin içinden çıkar. Eskiden insanlar yüz yüze daha çok görüşürdü. Şimdi elimizde telefon var. Mesaj atıp işine bakmak kolaydır. Ara sıra kalp emojisi, ara sıra "özledim" yazmak... Ama gerçek buluşma, gerçek sohbet yoktur. Buna halk arasında "kırıntı vermek" denir. Kırıntıyla doymaz insan.
Sosyal medyada başkalarının ilişkilerini görürüz. Birileri tatilde, birileri çiçek almış... Kendi partnerimiz hiçbir şey yapmayınca içimiz daha çok sızlar. Ama unutmayalım: Sosyal medya sadece güzel anları gösterir. Gerçek hayat daha zordur. Telefonu elinden bırakıp göz teması kurmak, sohbet etmek... Bunlar en büyük çaba işaretlerindendir. Telefonla oyalanan kişi "Seni seviyorum" dese bile, o anda sizi ikinci plana attığını gösterir.
Açık İletişim Şart
"Sevse anlardı" diye düşünmek yanlıştır. Hiç kimse akıl okuyamaz. İçimizden ne geçtiğini söylemezsek partnerimiz bilemez. "Beni üzüyorsun" demek yerine ima etmek, surat asmak sorunu büyütür. Açık konuşmak gerekir: "Haftada bir akşam telefonları kenara koyup sadece sohbet edelim istiyorum. Bu beni mutlu eder." Bu cümle nettir ve suçlamaz. Karşı taraf gerçekten seviyorsa dikkate alır. Sevmiyorsa ya da değiştirmek istemiyorsa o zaman durum netleşir.
Sürekli aynı şeyleri söyleyip aynı sonuçları almak insanı yorar. Bir noktada "Bu şekilde devam edemem" demek gerekir. Bu bir tehdit değil, kendi değerini korumaktır. Çaba tek taraflı olunca ilişki "kardeşliğe" dönüşür. Birlikte yaşarsınız ama heyecan yoktur, tutku yoktur. Cinsellik bile azalır. Kendini değerli hissetmeyen kişi istek duymaz. Sonra "Soğudun mu?" sorusu gelir. Aslında soğuma değil, incinme ve yorulmadır.
Yıllar geçtikçe yalnızlık hissi artar. Birlikte olup yalnız kalmak, tek başınıza olmaktan daha acıdır. Bu durum depresyona, sürekli mutsuzluğa yol açabilir. Çocuklar varsa onlar da bu havayı hisseder. Boşanmaların büyük kısmında "duygusal uzaklık" ve "çaba eksikliği" önemli rol oynar. İnsanlar "Artık aynı evde iki yabancı gibiydik" der.
Önemli Olan Eşini Yalnız Bırakmamak
Hayatımız çok hızlı akıyor. Sabah erken kalk, işe git, akşam yorgun dön. Market pahalı, kira yüksek, gelecek kaygısı var. İnsan "hayatta kalmaya" çalışır. Bu koşuşturmada ilişkiye enerji kalmıyor gibi görünür. Ama sevgi, öncelik meselesidir. Stres hep olacak. Önemli olan sevdiğiniz insanı bu stresin ortasında yalnız bırakmamak.
Bazı insanlar çocukluklarından gelen alışkanlıklarla böyle davranır. Küçükken ilgi hep tutarsız olmuşsa, yetişkin olunca da "biraz verir, biraz vermez" tarzı ilişki kurar. Yakınlaşırsan çekilir, uzaklaşırsan peşinden gelir. Bu durum uzun sürünce diğer taraf yorulur, tükenir. Bazı kişiler de "bağımsızlık" der. "Ben özgür olmak istiyorum" diye düşünür. Sevdiği insana fazla yaklaşmak onu bunaltır. "Seni seviyorum" der ama mesafesini korur. Bu da ilişkiyi yarım bırakır.
Sabah "Günaydın" yazmak, akşam "Nasıldı günün?" diye sormak... Bunlar para istemez. Ama yapılmayınca eksiklik hissedilir. Hafta sonu "Birlikte yürüyelim mi?" demek, "Sen yorulma, ben marketi halledeyim" demek... Bunlar küçük şeyler ama ilişkiyi ayakta tutar. Bir taraf sürekli plan yapar: "Bu hafta sonu şuraya gidelim, şöyle yapalım." Diğer taraf "Tamam" der ama hiçbir plan kendisi yapmaz. Bu tek taraflı yük zamanla insanı bıktırır. "Ben mi her şeyi düşüneceğim?" diye sorar insan.
Özellikle evli çiftlerde bu durum sık görülür. Kadın hem işte çalışır hem eve gelince yemek, temizlik, çocuklar... Erkek "Ben de yorgunum" der. İkisi de haklıdır. Ama sevgi, yorgunluğa rağmen "Bugün sen dinlen" diyebilmektir.
Kendinize ve Sevdiklerinize Şefkatli Olun
Okullarda gençlere "Sağlıklı ilişki nasıl kurulur?" diye öğretilmeli. Aileler çocuklarına sadece "evlen" dememeli, "nasıl mutlu olur"u da anlatmalı. Diziler, filmler sadece büyük aşk göstermemeli; günlük hayatta küçük özenleri de göstermeli. Erkeklik anlayışı değişmeli. Sevdiği için çaba gösteren erkek daha güçlüdür. Kadın da her şeyi tek başına üstlenmemeli. Karşılıklı olmalı.
"Seni seviyorum" üç kelimedir. Ama çaba göstermek eylemdir. Eylemsiz sözler boş kalır. Gerçek seven kişi değişmek için uğraşır, dinler, özen gösterir, zaman ayırır. Eğer ilişkinizde sürekli tek taraflı çaba veriyorsanız durup düşünün. Bu ilişki sizi büyütüyor mu, küçültüyor mu? Değişim mümkünse el ele verin. Değilse kendinizi korumayı bilin. Hayat kısa. Boş sözlerle, yarım ilişkilerle geçmesin. Karşılıklı çaba ile, sevgi ile, saygı ile dolu günler dilerim. Her biriniz hak ettiğiniz sevgiyi bulun. O sevgi sözde değil, davranışlarda gizlidir. Kendinize ve sevdiklerinize karşı şefkatli olun.
Ne Yapmalıyız?
Gençler "Özgür olayım" der. Ciddi bağlanmaktan korkar. "Seni seviyorum" der ama geleceği düşünmek istemez. 30'lu yaşlara gelince yalnızlık artar, o zaman "ciddi ilişki" ararlar. Ama eski alışkanlıklar değişmez. Evli çiftlerde ise rutin oturur. İş, ev, çocuk... Arada sevgi kalmaz. "Evliyiz ya, yeter" düşüncesi hakim olur. Oysa evlilik sevgi için çaba alanıdır, bitiş çizgisi değil.
- Kendinizi Tanıyın: Neyi sevdiğinizi, nelere ihtiyacınız olduğunu bilin. Bunu partnerinize açıkça söyleyin.
- Küçük Adımlar Atın: Her gün 15-20 dakika sadece partnerinize odaklanın. Telefon yok, televizyon yok.
- Karşılık Bekleyin: Tek taraflı çaba uzun süre gitmez. Karşılık görmüyorsanız sınırlarınızı koyun.
- Profesyonel Yardım Alın: İlişki danışmanlığı utanç değil, ilişkiyi kurtarmak için yatırımdır. Erken gidilirse sorunlar kolay çözülür.
- Kendinizi Sevin: Düşük çabayla yetinmek kendinize haksızlıktır. Hak ettiğiniz ilgiyi arayın.
