Funda Karayel'in kaleminden dünya futbolunun yeni kahini: Billy. 19 maç üst üste doğru tahmin yaparak istatistiksel bir başarıya imza atan bu tüylü ve soğukkanlı kedi, süper bilgisayarları utandırıyor. Ganalı büyücülerin egzotik kostümleri ve karmaşık ritüelleri arasında kaybolan tahminlerinin aksine, Billy'nin mama kabına olan tutkusu kehanetlerden daha etkili çıkıyor.
Billy'nin Sırrı: Sıfır Ego, Tam Konsantrasyon
Billy'nin üzerinde unvan veya prestij kaygısı yok. O sadece maçın sonucunu hissediyor. Yanlış bilirse, "enerjiler evrenle uyumlanmadı" diyerek topu taca atacak bir egosu da bulunmuyor. Sadece gidip mamasını yiyor ve bir sonraki maça kadar güneşli bir noktada şekerleme yapıyor. Maç öncesi ülkelerin bayrakları önüne konuluyor, o da patisiyle kazanacak takımı seçiyor. Billy belki de 19 maçın 19'unu bilerek futbolun ne kadar öngörülebilir, oyuncuların ne kadar robotik ve maçların ne kadar senaryo gereği olduğunu fısıldıyor.
Bodrum'daki Flamingo ve Estetik Krizi
Bodrum'a giriş yapılan Güvercinlik virajında devasa, plastik duruşuyla "Ben buraya ait değilim" diye bağıran bir flamingo heykeli yer alıyor. Bodrum halkı sosyal medyada "Bu ne biçim görüntü kirliliği!", "Sanat nerede?", "Bodrum'un dokusunu bozdunuz!" naraları atıyor. Estetik açıdan bakıldığında, flamingo tıpkı İzmir'deki Nasreddin Hoca heykelinin bir sanat eseri diye şehre dikilmesi gibi zorlama ve absürt duruyor. Ancak Bodrum'un her tarafını beton yığınına çeviren, tarihi taş evlerin arasına kondurulan ucube siyah villalara ve lüks rezidanslara ses çıkarmayan kitle, şimdi bir flamingo yüzünden küplere biniyor.
Yıkılır mı? Asıl Sorun Ne?
Bodrum'un dokusunu korumak istiyorsak, sadece flamingoya değil; beyaz evlerin arasına serpiştirilen, modern mimari adı altında dikilen siyah, gri, ruhsuz yapılara da dur demek gerekiyor. O flamingo, Bodrum'un içine düştüğü estetik karmaşasının en masum, hatta en komik parçası. Bodrum'da usulsüz yapılıp da yıkılan tek bir beton yığını görülmedi. Flamingo, o devasa lüks villaların ve imara açılmış arazilerin yanında bir biblo gibi kalıyor. Yıkılmaz; muhtemelen bir süre daha "Siz burayı ne hale getirdiniz, ben mi görüntü kirliliği yapıyorum?" dercesine orada durmaya devam edecek.
Bodrumlular flamingoya kızmakta haklı ama asıl öfkeyi hak eden o flamingo değil, o flamingoyu oraya dikme cesaretini bulan estetik yoksunu zihniyet. Eğer bizler kendi evimizin rengine, çevremizin silüetine, dokusuna sahip çıkmazsak; yarın öbür gün Bodrum girişine dev bir Nasreddin Hoca veya bir uzaylı figürü dikseler şaşırmamalı.
