Mersin'de Sular Mahalleyi Yuttu: Alaköprü Barajı'nda Doluluk Yüzde 99'a Ulaştı
Mersin'in Anamur ilçesinde bulunan ve Kuzey Kıbrıs'ın (KKTC) can suyu olarak bilinen Alaköprü Barajı'nda doluluk oranı yüzde 99'a ulaştı. Su seviyesinin rekor seviyeye çıkmasıyla birlikte, eski Akine Mahallesi'ne dair son izler de bir bir silindi. Baraj gölünün tam ortasında tek başına yükselen minare, hem geçmişin hatıralarını yaşatıyor hem de görenleri derin bir hüzne boğuyor.
Doğadaki Değişim ve Hatıraların İzleri
Su yüzeyinde tek başına yükselen minare, doğadaki dramatik değişimi ve sular altında kalan bir yaşamın izlerini aynı karede buluşturuyor. Alaköprü Barajı'nın doluluk oranı ile birlikte ortaya çıkan bu çarpıcı tablo, bir yandan su kaynaklarının hayati önemini gösterirken diğer yandan geçmişe dair hatıraların nasıl korunmaya çalışıldığını gözler önüne seriyor. Bu görüntü, insanlığın doğa ile olan mücadelesinin ve kayıplarının sembolik bir temsili haline geldi.
Sadece Şerefesi Görünüyor!
Anamur'da bahar yağışlarıyla birlikte Alaköprü Barajı, adeta dolup taştı. Şubat ayında yapılan çekimlerde minarenin gövdesi hala seçilebilirken, Mart ayı itibarıyla sular minarenin şerefesine kadar tırmandı. Kameralara yansıyan görüntülerde, eski köy evlerinin tamamen karanlığa gömüldüğü, gökyüzüne doğru uzanan tek yapının ise eski caminin minaresi olduğu açıkça görüldü. Bu durum, barajın su kapasitesindeki artışın ne denli büyük olduğunu kanıtlıyor.
"Onu Gördükçe Dedelerimizi Hatırlıyoruz"
Eski yerleşim yerinin sulara gömülmesini hüzünle izleyen Akine Mahallesi Muhtarı Süleyman Duman, duygularını şu sözlerle dile getirdi: "Bu minareyi her gördüğümüzde, bu topraklarda yaşamış dedelerimizi, ninelerimizi ve geçmişimizi hatırlıyoruz. Sular yükseldikçe, bir parçamız da kayboluyor gibi hissediyoruz. Ancak bu minare, bize dayanıklılığı ve hatıraların önemini hatırlatıyor." Muhtarın bu sözleri, bölge halkının yaşadığı duygusal bağı ve kaybın derinliğini yansıtıyor.
Alaköprü Barajı'nın bu yüksek doluluk oranı, bölgenin su kaynakları açısından olumlu bir gelişme olarak değerlendirilse de, geçmişin izlerinin silinmesiyle birlikte ortaya çıkan manzara, toplumsal hafıza ve doğal değişim arasındaki gerilimi vurguluyor. Minarenin ayakta kalması, insan yapımı eserlerin doğa karşısındaki direncini simgeliyor, ancak aynı zamanda kaybolan bir yaşam tarzının da sessiz tanığı olarak duruyor.
