Amenerresulü Duası Nedir?
Amenerresulü, Kur'an-ı Kerim'in Bakara Suresi'nin 285. ve 286. ayetlerini kapsayan, Müslümanlar arasında büyük manevi değere sahip bir duadır. Peygamber Efendimiz Hz. Muhammed (s.a.s) tarafından cennetin bir hediyesi olarak nitelendirilen bu ayetler, imanın güçlenmesi ve kalplerin Allah'a yönelmesi için okunur.
Amenerresulü Duası Arapça Yazılışı ve Okunuşu
Amenerrasulü duasının Arapça metni şöyledir: Amene-rrasulu bima unzile ileyhi min rabbihi velmu/minun(e)(c) kullun amene bi(A)llahi ve mela-iketihi ve kutubihi ve rusulihi la nuferriku beyne ehadin min rusulih(i)(c) ve kalu semi'na ve ata'na(s) ġufraneke rabbena ve-ileyke-lmasir(u) (Bakara-285). La yükellifu(A)llahu nefsen illa vus'aha(c) leha ma kesebet ve'aleyha me-ktesebet(k) rabbena la tu-aḣiżna in nesina ev aḣta/na(c) rabbena vela tahmil 'aleyna isran kema hameltehu 'ale-lleżine min kablina(c) rabbena vela tuhammilna ma la takate lena bih(i)(s) va'fu 'anna vaġfir lena verhamna(c) ente mevlana fensurna 'ale-lkavmi-lkafirin(e) (Bakara-286).
Amenerresulü Duası Türkçe Anlamı
Anlamı şöyledir: "Peygamber, Rabbinden kendisine indirilene iman etti, mü'minler de (iman ettiler). Her biri; Allah'a, meleklerine, kitaplarına ve peygamberlerine iman ettiler ve şöyle dediler: 'Onun peygamberlerinden hiçbirini (diğerinden) ayırt etmeyiz.' Şöyle de dediler: 'İşittik ve itaat ettik. Ey Rabbimiz! Senden bağışlama dileriz. Sonunda dönüş yalnız sanadır.' (Bakara-285) Allah bir kimseyi ancak gücünün yettiği şeyle yükümlü kılar. Onun kazandığı iyilik kendi yararına, kötülük de kendi zararınadır. (Şöyle diyerek dua ediniz): 'Ey Rabbimiz! Unutur, ya da yanılırsak bizi sorumlu tutma! Ey Rabbimiz! Bize, bizden öncekilere yüklediğin gibi ağır yük yükleme. Ey Rabbimiz! Bize gücümüzün yetmediği şeyleri yükleme! Bizi affet, bizi bağışla, bize acı! Sen bizim Mevlamızsın. Kafirler topluluğuna karşı bize yardım et.' (Bakara-286)"
Amenerresulü Duası Faziletleri
Hadis kaynaklarında bu ayetlerin faziletine dair birçok rivayet bulunmaktadır. Buhari ve Müslim'de yer alan bir hadiste Peygamber Efendimiz şöyle buyurmuştur: "Bakara suresinin sonunda iki ayet vardır ki, bir gecede okuyana onlar yeter; onu her türlü kötülüklerden korur." (Buhari, Fezailü'l-Kur'an 10; Müslim, Müsafirin 255). Ebu Umame (r.a.)'den rivayet edildiğine göre, Peygamber Efendimiz: "Dört şey Arşu'r-Rahman'ın altındaki hazineden (Cennet hazinelerinden) indirilmiştir. Bunlar Fatiha-i Şerif, Ayete'l-Kürsi, Sure-i Bakara'nın sonu (Amenerresulü) ve Kevser Suresidir." buyurmuştur (El-Mütteki, Kenzu'l Ummal, 1/558). Ayrıca Ebu Mesut el-Bedri'den (radıyallahu anh) rivayete göre Resulullah (sallallahu aleyhi ve sellem): "Her kim Bakara suresinin sonundaki iki ayet-i celileyi (Amene'r-Rasulü) her gece okursa ona kifayet (ona yeter) eder." buyurmuştur (Buhari, Megazi, 12; Müslim, Müsafirin, 255; Tirmizi, Sevabül-Kur'an, 4).
Bakara Suresi Tefsiri ve Önemi
Bakara Suresi'nin son iki ayeti, surenin başıyla adeta bir levhanın iki parçası gibi birbirini tamamlamaktadır. Surenin başında Allah'ın iyi kullarının gayb alemine, doğru yolu göstermek üzere gönderilmiş Kur'an'a ve ondan önce gelen kitaplara iman ettikleri, namazı kılıp zekatı verdikleri, Allah'ın verdiklerinden O'nun rızası için harcamalar yaptıkları, bu iman ve güzel ameller sayesinde Allah rızasına uygun bir hayat sürüp iki cihan saadetine nail oldukları zikredilmişti. Arkadan tafsilata geçilmiş, daha önce gelen kitaplar, peygamberler, ümmetler, Allah'ın onlara bahşettiği çeşitli nimetler, nankörlükler, isyanlar anlatılmış, bunlardan ibret alınarak İslam'ın getirdiği hidayetten sapılmaması pekiştirilerek istenmişti. Bu sure, hicretin ilk yıllarında geldiğinde muhatapları büyük ölçüde Allah'ın rızasına uygun bir hayat yaşıyorlardı. O'nun rızası için her şeylerini geride bırakarak Medine'ye hicret etmiş muhacirlerle onlara her şeyleriyle kucak açmış ensar vardı. Allah Teala surenin sonunu getirirken bu kullarına bir mükafat olmak üzere onlar hakkındaki hükmünü, onların kendi nezdindeki yer ve değerlerini bildirmek istemiş, böylece ilk müslümanların yolunu izleyecek olanlara da bir dini hayat dersi, kul ile rabbi arasındaki ilişkiyi kurmanın yolu hakkında bir anahtar vermiştir. Ayetlerde geçen "Allah bir kimseyi ancak gücünün yettiği şeyle yükümlü kılar" ifadesi, İslam'ın kolaylık prensibini vurgulamakta ve kulluğun güç olmadığını ortaya koymaktadır. Bu ayet, aynı zamanda "teklif-i mala yutak" (güç yetirilemeyecek yükümlülük) tartışmasına da ışık tutmakta; Allah'ın hikmet ve adaleti gereği böyle bir yükümlülük getirmediğini desteklemektedir.
