Obezite tedavisinde son yılların en çok konuşulan yöntemlerinden biri olan GLP-1 iğneleri, hızlı kilo verme beklentisiyle giderek daha fazla ilgi görüyor. Ancak uzmanlar, bu ilaçların 'çabasız zayıflama' sağlayan mucize çözümler olarak görülmesinin önemli sağlık risklerini beraberinde getirebileceği uyarısında bulunuyor.
GLP-1 İğneleri: Mucize mi, Risk mi?
Diyetisyen Hümeyra Mutlu, obezitenin yalnızca fazla kilodan ibaret olmadığını, metabolizma, hormonlar, iştah, psikoloji ve yaşam tarzını kapsayan kronik bir hastalık olduğunu belirterek, ilacın tek başına yeterli olmadığını vurguladı. GLP-1 ilaçlarının obezite ve tip 2 diyabet tedavisinde doğru hastada etkili sonuçlar verdiğini ifade eden Mutlu, şu uyarılarda bulundu:
“GLP-1 tedavileri güçlü araçlar olabilir ancak ‘mucize enjeksiyon’ gibi görülür ve uzun dönemli takipten koparılırsa kilo döngüsü, yağsız kütle kaybı ve sarkopenik obezite riski ortaya çıkabilir.”
Protein Alımı ve Direnç Egzersizi Şart
Tedavinin yalnızca tartıdaki değişimle değerlendirilmemesi gerektiğini vurgulayan Mutlu, “Vücuttan giden kilonun ne kadarının yağ, ne kadarının yağsız kütle olduğu, kas fonksiyonunun korunup korunmadığı, protein alımının yeterliliği ve kişinin direnç egzersizi yapıp yapmadığı mutlaka değerlendirilmelidir” diye konuştu. Özellikle yaşlı, hareketsiz, protein alımı yetersiz veya kronik hastalığı bulunan bireylerin hızlı kilo kaybı sırasında kas gücü ve fonksiyonel kapasite açısından izlenmesi gerektiğini vurguladı.
İlaç Bırakıldıktan Sonra da Takip Şart
İlacın bırakılmasının ardından kilo geri alımının önemli bir risk oluşturduğunu belirten Mutlu, obezitenin tekrarlama eğiliminde olan bir hastalık olduğunu hatırlattı. Asıl tehlikenin de burada başladığını anlatan Mutlu, obezite tedavisinin hedefinin yalnızca kilo vermek olmadığını vurgulayarak şunları söyledi:
“Hastanın protein alımı planlanmalı, direnç egzersizi tedavinin ayrılmaz bir parçası olmalı, vücut kompozisyonu düzenli izlenmeli ve ilacın bırakılma süreci en başından planlanmalıdır. Bu ilaçları şeytanlaştırmak bilimsel değildir. Doğru hasta grubunda ve takip sistemiyle kullanıldığında obezite ve tip 2 diyabet tedavisinde çok değerli araçlardır. Ancak bunları estetik bir kestirme olarak görmek ciddi bir yanılgıdır.”
