ÖMER KARAHAN, durmak bilmeyen linç kültürünü 31 Mayıs 2026 Pazar günü kaleme aldığı yazısında sorguluyor. İnsanları tek bir hareketleriyle yargılamanın mümkün olmadığını belirten Karahan, bir insanın yaptığı kötü hareketi unutmak zorunda olmadığımızı ancak onu yalnızca o hareketle tanımlamanın kabul edilemez olduğunu vurguluyor. Tek bir hata veya yanlış yorumlanan bir davranışla bir insanın tamamen kötü olarak addedilip addedilemeyeceği sorusunu gündeme getiriyor. Aynı şekilde, tek bir iyilik yaptı diye birini tamamen iyi kabul etmenin de doğru olmadığını ifade ediyor.
Ozan Güven'in Yaşadığı Zorbalık
Tüm bu düşünceler ışığında, Ozan Güven'in Kadıköy'de gittiği bir mekanda yaşadığı zorbalığa inanamadığını belirten Karahan, alkışlar eşliğinde taciz ve zorbalığın vücut bulmasını şaşkınlıkla izlediğini aktarıyor. Mahkeme kararının bir kenara bırakıldığını ve insanların sosyal infazlara inanır hale geldiğini ifade ediyor. Birine kızmanın, yaptığı şeyi affetmemenin, onunla aynı ortamda bulunmak istememenin herkesin hakkı olduğunu ancak bir insanı girdiği mekanda, oturduğu masada yargılamanın kabul edilemez olduğunu söylüyor. Bir noktadan sonra 'ceza'nın suçtan bağımsızlaştığını ve bir gösteriye dönüştüğünü, çünkü meselenin artık yapılan şey değil, kalabalığın kendi ahlaki üstünlüğünü sergilemesi olduğunu vurguluyor.
Bir Hatayla Tanımlamak
İnsanların hata yapabileceğini, hatta korkunç hatalar yapabileceğini kabul eden Karahan, mahkemelerin ve hukukun bu nedenle var olduğunu hatırlatıyor. Toplumun vicdanının da elbette bulunduğunu ancak toplumsal vicdanın duruşunun linç etmeye kadar varıyorsa orada durup düşünmek gerektiğini belirtiyor. Bugün birini alkışlarla oturduğu mekandan dışarı çıkartmanın kişiye 'doğru bir şey yaptığını düşünerek' iyi hissettirebileceğini, fakat yarın aynı kalabalığın hedefinin kendisi olabileceğini ifade ediyor. Linç kültürünün sorununun, durmayı, düşünmeyi, yeniden analiz etmeyi bilmemesi olduğunu vurguluyor. Bir insanın yaptığı yanlışın bedelini ödemesinin en doğrusu olduğunu ancak tüm hayatının bir yanlışla tanımlanmasının, adeta o yanlışa zincirlenmesinin bambaşka bir şey olduğunu söylüyor. Adaletin anlamlı olabilmesi için doğru yargı süreci, ardından hatayı yapan kişinin pişmanlığı ve cezasını çekmesi gerektiğini, bu adımlar doğru bir şekilde yerine getirilmezse adaletin de anlamı kalmayacağını, geriye sadece intikam kalacağını ve intikamın kendini çoğu zaman adalet kılığına soktuğunu belirtiyor.
Zorbalığa Karşı Olmak
Birinin yaptığı şeyi mi cezalandırdığımızı yoksa o kişiden nefret etmeyi mi bırakamadığımızı sorgulayan Karahan, bazı dosyaların mahkeme salonlarında kapanmadığını, toplumun zihninde açık tutulduğunu ve bazen o dosyaların suçun kendisinden daha uzun yaşadığını ifade ediyor. İnsanların 'Zorbalığa karşıyız' derken bazen bir toplu zorbalığın parçası olabildiğini, çünkü sorumluluk dağıldığında herkesin kendini masum hissettiğini söylüyor. Tarihin bunun örnekleriyle dolu olduğunu, insanın birey olarak yapmayacağı şeyleri kalabalığın içinde yapma konusunda şaşırtıcı derecede yetenekli bir tür olduğunu vurguluyor.
Sosyal Medya Profilinden Sosyolojik Analiz
Türk magazininde ilginç bir dönemden geçildiğini belirten Karahan, eskiden birilerinin gerçekten kavga ettiğini, ayrıldığını, barıştığını, bir şey olduğunu; şimdi ise çok büyük olaylar yaşanmadığını, onun yerine en büyük olayın sosyal medyada bir ünlünün diğerini takipten çıkması olduğunu söylüyor. Ya da 'aynı etkinliğe çağrılmadı', 'aynı masada oturmadı' ve 'bakış attı mı atmadı mı?' seviyesinde ilerlediğini ifade ediyor. İnsanlık Mars'a gitmeye çalışırken hâlâ Instagram takip listesinden sosyolojik analiz çıkarıldığını belirtiyor.
Hande Erçel ve Serenay Sarıkaya
Son günlerin en büyük hikâyesinin Hande Erçel ve Serenay Sarıkaya cephesi olduğunu söyleyen Karahan, moda dünyasından çıkan iddiaya göre uluslararası bir defile daveti sonrasında iki oyuncunun isminin aynı kulislerde konuşulmaya başlandığını aktarıyor. Hande Erçel'in uzun süredir birlikte çalıştığı isimlerle yollarını ayırması ve bazı hesapları takipten çıkmasının 'Acaba Serenay Sarıkaya ile ilgili bir kırgınlık mı var?' sorusunu akla getirdiğini belirtiyor. Ortada doğrulanmış bir kavga olmadığını ancak magazin dünyasının doğrulanmış olaylardan çok ihtimalleri sevdiğini, modern magazinin artık yaşananları değil, yaşanmış olabilecekleri haber yaptığını ifade ediyor. Türk magazininde artık olaylar yaşanmadığını, yorumlandığını; bir fotoğraf paylaşıldığını ve ardından milyonlarca kişinin onun ne anlama geldiğini tartıştığını söylüyor. Yeni magazin çağının özetinin bu olduğunu, eskiden haber varken sonra dedikodu olduğunu, şimdi ise sadece teori olduğunu belirtiyor. Hande Erçel ve Serenay Sarıkaya cephesinin ortada doğrulanmış bir kriz bile olmadan günlerce gündemi meşgul etmeyi başardığını, bunun da magazin ekonomisinin altın standardı sayıldığını ifade ediyor. İnsanların artık olay üretmediğini, merak ürettiğini ve sektörün yakıtının da tam olarak bu olduğunu söylüyor.
Justin Bieber'ın Sürekli Yorumlanması
Justin Bieber cephesinde ise Coachella sonrası yankıların sürdüğünü belirten Karahan, sahne performansının aylardır tartışıldığını, sosyal medyada her paylaşımının ve hatta paylaşmadığı şeylerin bile analiz edildiğini ifade ediyor. Bir dönem 'Bieber çılgınlığı' varken şimdi 'Bieber yorumculuğu' olduğunu, adam nefes alsa internette üç farklı teori çıktığını söylüyor. Son haftalarda performansları ve kamuoyu önündeki tavırlarının yeniden tartışma konusu olduğunu, Bieber'ın artık müzikten çok kendi hikâyesinin başrolü haline geldiğini, magazin medyasının yeni şarkısından çok ruh hâlini takip ettiğini belirtiyor.
Yasal Uyarı: Yayınlanan köşe yazısı/haberin tüm hakları Turkuvaz Medya Grubu'na aittir. Kaynak gösterilse veya habere aktif link verilse dahi köşe yazısı/haberin tamamı ya da bir bölümü kesinlikle kullanılamaz. Ayrıntılar için lütfen tıklayın. Yazarın Önceki Yazıları: 'Saç tıraşını beğenmedim giremezsin, özel müşteri değilsin porselende içemezsin' (30.05.2026), Geçici bir kahraman değil (16.05.2026), Tek bir fotoğrafa neler sığıyor (13.05.2026), Tümü.
