Evlat Acısını Özel Çocuklarla Hafifletiyor: Ayşe Öğretmen'in Umut Dolu Hikayesi
Kahramanmaraş merkezli depremlerde derin bir acı yaşayan İngilizce öğretmeni Ayşe Eyerci, hayata tutunma mücadelesini İzmir'de özel gereksinimli öğrencileriyle sürdürüyor. 5 Şubat 2023'te meydana gelen depremde 3 yaşındaki kızı Şeyma ile kayınpederi ve kayınvalidesini kaybeden Eyerci, bu büyük kaybın ardından mesleğine İzmir'de devam ediyor.
Depremin Yarattığı Travma ve Kayıp
Deprem döneminde Kahramanmaraş'ta yaşayan Ayşe Eyerci, o korkunç gecede kayınpederi ve kayınvalidesinin isteği üzerine küçük kızı Şeyma'yı onlara bırakmıştı. Eyerci, depremi eşi ve diğer iki çocuğuyla birlikte Onikişubat ilçesindeki evlerinde yaşadı. Kendileri fiziksel zarar görmemiş olsa da, kayınpederinin yaşadığı Ebrar Sitesi yakınlarındaki ev yıkıldı ve burada bulunan kızı Şeyma ile kayınvalidesi ve kayınpederi hayatını kaybetti.
Eyerci, AA muhabirine yaptığı açıklamada, üzerinden üç yıl geçmesine rağmen o anları unutamadığını belirtti. "Babaannesine bıraktım onu. Babaannesi eve aldı. Kızım 'Annem de gelsin' dedi. Babaannesi 'Annen de gelecek' dedi. Ben kaçar gibi ayrıldım. Onu hiç unutmuyorum. Onu bir daha canlı göremedim" diyerek yaşadığı acıyı ifade etti.
İzmir'e Tayin ve Yeni Bir Başlangıç
Deprem sonrasında bir süre ailesiyle Antalya'daki yakınlarının yanında kalan Ayşe öğretmen, kendi isteği üzerine tayinini İzmir'e aldırdı. Önce Çeşme ilçesindeki bir ilkokulda görev yapan 37 yaşındaki Eyerci, son iki yıldır mesleğine Güzelbahçe ilçesindeki Yaşar Eğitim ve Kültür Vakfı Özel Eğitim Uygulama Okulunda devam ediyor.
Bu okulda özel gereksinimli öğrencilere öz bakım, günlük yaşam becerileri ve işlevsel akademik beceriler kazandırmak için emek veren Ayşe öğretmen, kızı Şeyma'nın acısını öğrencilerine en iyi şekilde eğitim vererek hafifletmeye çalışıyor.
Özel Çocuklarla Terapi Gibi Bir Bağ
Ayşe Eyerci, özel eğitim uygulama okulunda çalışmasının kendisine iyi geldiğini vurgulayarak, "Öğrencilerimle bu okulda olmaktan çok mutluyum. Öğrencilerimle bir şeyler paylaştıkça, kendimi onlara daha faydalı, işe yaradığımı hissettikçe, biraz daha hayatla bağım artıyor gibi oluyor" dedi.
Öğrencilerinin herhangi bir ilerlemesini gördüğünde kendini rahatlamış, mutlu ve verimli hissettiğini belirten Eyerci, "Bu, böyle bir acı yaşamış insana hayata tutunması için geçerli bir sebep oluyor. Okulumu ve İzmir'i seviyorum. Şeyma'nın yeri çok başka. Hayata tutunmam için öğrencilerim beni biraz daha rahatlattı" ifadelerini kullandı.
Anılar ve Yaşama Tutunma Çabası
Ayşe öğretmen, kızı Şeyma'ya olan özlemini video ve fotoğraflarla gidermeye çalışırken, deprem enkazından çıkardığı tahtadan hayvan figürlü oyuncağını da özenle koruyor. Memleketi Kahramanmaraş'a gittiğinde acılarının tazelenmemesi için sadece annesinin oturduğu eve gittiğini anlatan Eyerci, kızına olan özleminin hiç bitmediğini, her geçen gün arttığını sözlerine ekledi.
Eyerci, iki çocuğu ve eşi için depremden sonra hayata dört elle sarıldığını ifade ederek, öğrencilerini evladı gibi sevdiğini ve onlara bir şeyler katabilmekten mutluluk duyduğunu belirtti. Özel gereksinimli öğrencilerle kurduğu bu anlamlı bağ, Ayşe öğretmen için hem bir terapi hem de yaşama tutunma nedeni oluyor.
